Vaktherapie Beeldend

Vaktherapie beeldend is één van de zeven therapievormen van vaktherapie. Voorheen werd vaktherapie beeldend ook wel creatieve therapie of beeldende therapie genoemd, maar dit is niet meer actueel.

Het doel van vaktherapie beeldend is door het gebruik van beeldende middelen zoals tekenen, boetseren, schilderen, etc. een veranderingsproces te bewerkstelligen. Het is een therapie die als doel acceptatie-, veranderings- en ontwikkelingsprocessen wil behalen. Deze verandering vindt plaats in het beeldend werken. Belangrijk is de dialoog tussen de cliënt, het werkstuk en de vaktherapeut beeldend. Via expressie en communicatievormen leert de cliënt te ervaren en uit te drukken wat met woorden soms moeizaam gaat. De vaktherapeut beschikt over een groot palet aan interventies waarbij technieken en materialen aansluiten bij de doelstelling, doelgroep, methodiek en visie.

De vaktherapeut beeldend gebruikt beeldende middelen en onderbouwde methodieken om onbewuste behoeften en gevoelens bewust en hanteerbaar te maken. Hierdoor kan de cliënt inzicht krijgen, verwerken en verrijken, maar ook het cognitief of lichamelijk functioneren kan beïnvloed worden.

Vaktherapie beeldend onderscheidt zich van andere vormen van vaktherapie, doordat men in binnen de therapie werkstukken maakt die een blijvend karakter hebben. De cliënt kan het loslaten, wegleggen, ernaar terugkijken en ervaren hoe het is om het eens anders te doen. Vaktherapie beeldend wordt door veel cliënten beleefd als een rechtstreekse weg naar diepere gevoelslagen. Het confronteert hen met patronen in denken, voelen en handelen binnen een relatief veilige situatie.